Nazad na rubriku   Nazad na rubriku

Miloš Parenta

 
   
 

Miloš Parenta (Islam Latinski, Zadar, 22. januar 1867. - Beograd, 28. januar 1943.), rektor bogoslovije, pisac.

Rođen od majke Joke i oca Andrije, trgovca. U Zadru je stekao osnovno obrazovanje a stanovao je kod vladike Milaša. Roditelji su mu rano umrli. Klasičnu talijansku gimnaziju zavšrio je 1884. godine s najvišom ocjenom, također u Zadru. Te iste godine upisuje se u zadarsku Pravoslavnu bogosloviju i završava je 1888. godine. Obrazovanje nastavlja u Beču, gdje strudira na protestantsko-geološkom fakultetu (1888-1890) i diplomira (1890). Dvije godine priznate su mu na tome fakultetu zbog završene bogoslovije. Tada je u Beču paralelno studirao filozofiju i slavistiku, ali ova dva fakulteta nije zavšrio, jer mu je istekao rok za stipendiju, te je ostao bez materijalnih sredstava. Iz Beča stiže u Beograd i podnosi molbu za upis u Veliku školu, ali ni tu ne dobija stipendiju, pa se vraća u Dalmaciju. Oženio se. Zbog toga što je bio u Beogradu, austrijske vlasti ga po kazni konfiniraju na selo, gdje ostaje 10 godina.

Odlično je vladao talijanskim, starogrčki, latinskim, njemačkim, ruskim i francuskim jezikom. Rukopoložio ga je (1891), episkop dalmatinsko-istarski Stefan Knežević. Iste godine najprije službuje u Polači pa Biskupiji (1893-1897). Zatim je do 1905. suplent profesora Bogoslovije u Zadru. Ali vlasti ga ponovo vraćaju u selo, najprije Golubić pa Kašić, jer im je zbog veza s Beogradom nepouzdan. Četiri godine kasnije (1907), postaje profesor Bogoslovije u Zadru. Tu je do 1918. predavao Apologetiku i Dogmatiku i na klasičnoj talijanskoj gimnaziji talijanski jezik. Godine 1918. episkop Dimitrije Branković rukopolaže ga za protojereja-stavrofora. Te godine Italija je pripojila Dalmaciju, uhapsila Parentu i više od godinu dana držala ga u zatvoru Nocera Umbra u Italiji. U Zadar se vratio 1920. Odmah se uključuje u demonstracije protiv talijanske okupacije Dalmacije. U tim demonstracijama, a i drugim prigodbama, isticao je svoju srpsku opredjeljenost, te je zbog toga bio napadan i od hrvatskih šovinista. Aktivno je učestvovao u borbama protiv konkordanta, odlazi u Sremske Karlovce, gdje dobiva mjesto profesora na Bogosloviji. Godinu dana kasnije (1923) izabran je za rektora te Bogoslovije. Penzionisan je 1928. godine.

Godine 1922. (28. maja), Glasnik, list Srpske pravoslavne crkve, objavio je njegov članak pod naslovom Bogoslovija na primorijiu, u kojem govori o istorijskom i aktuelnom značenju bogoslovije u Dalmaciji. "Upravo u oslobođenom i preporođeno Splitu treba da se podigne Bogoslovski zavod, svetionik pravoslavlja i Srpstva pred morskom pučinom... U Splitu je započelo prolatinjavanje jednog dela našeg naroda; iz Solita treba da pođe pokret duhovnog oslobođenja i ponarođavanja."

Od njegovih pisanih radova objavljeni su mu slijedeći Učenje katoličanske Pravoslavne crkve od Vladimira Gete (Zadar 1886 - prevod s francuskog), Žrtva novog zavjeta (Zadar 1897), Ima li duše - je li duša besmrtna (1905), Katiheta (Sarajevo 1906), Apologetika. Izdao je Skripta iz Omilitike. Bio je više godina urednik Patrijaršijskog glasnika i saradnik u  Srpskom Sionu. U rukopisu mu je ostalo najveće djelo Moralka. Bio je veoma aktivan i poslije penzinonisanja. Vršio je crkvenu službu i držao predavanja na javnim tribinama. Umro je veoma potišten nakon strijeljanja njegovog sina Nenada, narodnog heroja.

Reference

  1. 1.^ Jovan Radojčić, Srbi zapadno od Dunava i Drine – biografije (3. tom, str. 61-62); Novi Sad: Prometej (2009), ISBN 978-86-515-0317-0



Nazad na rubriku   Nazad na rubriku

Pošalji komentar

Komentar

OCJENI PRILOG arrow grade 1 grade 2 grade 3 grade 4 grade 5
Prosječna ocjena: 0 Ukupno glasova: 0

Najpopularnije galerije


oglasi bottom arrow


Find more about Weather in Benkovac, RH